IndexFAQHomepageKalenderGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel| .

gevaarlijke hoogtes

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Destin

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: ???
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: gevaarlijke hoogtes do maa 07, 2013 5:13 am

Na aangekomen te zijn in een nieuw land rende Destin met Cecil in zijn bek zigzaggend over smalle bergpaadjes en langs diepe ravijnen, met de ongelovelijke snelheid die hij had leek het net alsof hij tussen de bergen door vloog, het was heerlijk om de koele wind door zijn vacht te laten waaien het deed hem al zijn zorgen verdwijnen.
Hij wilde altijd zoveel mogelijk van de wereld zien en een gebied als deze had hij nog nooit gezien, de hoge bergtoppen die de wolken konden aanraken torende hoog boven hem uit, hij dacht er nog over na om er een te beklimmen maar het begon al langzaam donker te worden "Maakt niet uit morgen weer een nieuwe dag" en na een paar uur door het indrukwekkend landschap gerend te hebben kwam hij aan bij een grot. Eindelijk een mooie schuilplaats om in te kunnen overnachten dacht hij bij zichzelf , en zonder ook maar te te denken over een mogelijke aanwezigheid van een ander dier sprong hij vrolijk de grot binnen...
Terug naar boven Go down
Acuzio

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 4 months
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: gevaarlijke hoogtes do maa 07, 2013 9:04 am

EIndelijk had hij een grot gevonden om even uit te rusten. Een plek van stilte en rust. Weer alles naar boven halen om het weer weg te stoppen. De dood van zijn moeder en broertje en zusje. Eerst zijn moeder Acaia genadeloos afgeschoten en daarbij zijn broertje. Zijn zusje Hajagani en hijzelf wisten te ontkomen, maar ze werd ziek en overleed enkele dagen later. Dat was nu een week geleden. Alles was nog zo vers. Zo kort samengevat klonk het midner heftig, maar in het echt speelde alles als een oude zwart-witfilm door zijn kop.
Zijn legde zijn kop op zijn voorpoten en rolde zijn lijf op tot een bolletje beer. Heerlijk slapen en morgen pas weer wakker worden. Even geen besef van tijd hebben en alles laten zijn voor wat het was. Ingeslapen in een grot en hopend ooit een sterke beer te worden om zijn overleden moeder te bewijzen dat hij het kon ondanks dat zij niet meer voor hem kon zorgen. Mara dat deed ze nog altijd. Af en toe liet ze haar geestenverschijning zien en wist Acuzio weer dat ze er altijd zou zijn en hem altijd in de gaten zou houden.
Met die gedachte, viel hij in slaap. Een korte slaap, want de jonge bruine beer werd gewekt door bezoekrs die de grot binnenkwamen. Twee onbekende dieren. Ze leken een beetje op poema's qua kenmerken, maar ze waren slanker en waren boverndien gestipt.
Acuzio zat inmiddels rechtop en keek wat verbaasd naar de twee katten. Wat waren zij voor katten?
"Hallo." zei hij, nog steeds verbaasd kijkend naar de twee vreemde dieren voor hem. Hopelijk waren ze vriendelijk, want Acuzio kende wat slechte ervaringen met poema's. Maar aangezien dit twee diersoorten die, als alle omstandigheden normaal waren gebleven, Acuzio eigenlijk nooit zou horen te kunnen zien. Maar nu alles zo anders was door die ramp, hij kon het weten, liep alles anders. Hij was nieuwsgierig naar ze, maar hoopte op een goed humeur van hun kant.
Terug naar boven Go down
Destin

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: ???
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: gevaarlijke hoogtes vr maa 08, 2013 3:56 am

Destin schrok zich een ongeluk, zette Cecil snel neer en blies vijandig bij het zien van het vreemde dier dat ook in de grot aanwezig was maar herstelde zich toen hij merkte dat het dier nog maar een jong was. "Wow je liet me schrikken kleintje, sorry dat ik zo reageerde maar je kan bijna niemand vertrouwen deze dagen." ondertussen had Cecil ook het gezelschap opgemerkt en stak nieuwsgierig zijn neus in de lucht proberend om de vreemde geur te identificeren. Destin die nog steeds lichtelijk wantrouwend was schoof Cecil met een van zijn poten dichter tegen hem aan, terwijl hij het dier verder bekeek ergens was hij nieuwsgierig maar nieuwsgierigheid was een van de gevaarlijkste emoties voor een katachtige en wie weet hoe gevaarlijk dit diersoort was, het jong had een zeer stevige bouw en een volwassene van zijn soort moest vast erg sterk zijn, niet dat Destin dat niet aan zou kunnen met zijn dolk-achtige klauwen en scherpe tanden maar er was altijd het gevaar dat er iets zou gebeuren met Cecil en dat zou hem kapot maken. "Sorry dat ik zo binnen ben komen stormen ik wil niemand tot last zijn en ik wil zo geen ruzie met je ouders dus ik reis verder op zoek naar een nieuwe schuilplaats". Destin pakte Cecil weer in zijn bek en begon langzaam de grot weer uit te lopen.
Terug naar boven Go down
Acuzio

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 4 months
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: gevaarlijke hoogtes za maa 09, 2013 2:31 am

De eerste reactie van de vreemde grote kat was blazen. Acuzio schrok ervan, maar wist dat dit enkel de schrik was. Zo had hij poema's ook horen doen als zijn moeder eraan kwam stormen om haar jongen te beschermen.
"Wow, je liet me schrikken kleintje, sorry dat ik zo reageerde maar je kan bijna niemand vertrouwen deze dagen." zei de grote kat. Acuzio was het daar wel mee eens. Hij had het op een minder aangename manier geleerd, maar het maakte het leven wel iets logischer. Anders was het misschien te makkelijk. Vooral na de ramp wilde alles en iedereen eten hebben en greep men hun kans. Als er iets op het pad kwam waarvan men wist dat het te eten was, was het raak.
"Dat weet ik." zei hij stilletjes in zichzelf. Of de katten het konden horen, wist hij niet. Het maakte nu ook niet uit, het was geen verwijting.
"Sorry dat ik zo binnen ben komen stormen ik wil niemand tot last zijn en ik zo geen ruzie met je ouders dus ik reis verder op zoek naar een nieuwe schuilplaats." zei de oudere kat. Hij pakte het jongere exemplaar op en liep al weg. Acuzio vond het jammer voor hen. Hij had geen ouders om hem te beschermen en misschien wist hij vrienden te worden met de katten. Die grote was sowieso in veel betere conditie dan hij.
"Wees maar niet bang. Mijn vader heeft ons verlaten en mijn moeder is dood. Ik heb niemand meer." zei hij verdrietig. Hij ging weer liggen en hoopte ergens dat de katten zouden terugkomen aangezien hij ze ergens nodig had. Sterk was hij nog niet, hoe stevig hij er ook uitzag. Hij was in slechte conditie en kon nog niet goed voor zichzelf zorgen. Wat vrienden en een duwtje in de goede richting zouden zeker helpen.
Hopelijk dachten de katten niet vijandig en bleef het de sfeer goed tussen hen. Als ze al terugkwamen dan.
Terug naar boven Go down
Destin

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: ???
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: gevaarlijke hoogtes za maa 09, 2013 12:50 pm

"Wees maar niet bang. Mijn vader heeft ons verlaten en mijn moeder is dood. Ik heb niemand meer." zei jonge dier op een verdrietige toon en ging liggen.
Dit raakte Destin diep zelfs al kende hij dit dier niet zijn vaderlijke instinct vertelde hem om weer terug de grot in te gaan, dus draaide hij zich om, keek hem met een medelijdende blik aan "Geen ouders? maar hoe kom je dan aan eten? aan je tanden en klauwen te zien moet je een vleeseter zijn en het lijkt mij dat je nog niet kan jagen." Weet je wat! als ik en Cecil een nacht in de grot kunnen blijven zorg ik dat je wat kan mee eten, ik moet toch nog op jacht." Zei hij op een vriendelijke toon terwijl hij terug de grot in liep, Dat hij nog op jacht moest klopte wel van al dat rond rennen begon zijn maag al flink te zeuren.
"Laat me mijzelf even voorstellen mijn naam is Destin en dit hier is Cecil mijn welp wij zijn cheeta's mijn soort komt uit het verre zuiden en ik weet niet of dit onbeleefd overkomt maar wat ben jij voor diersoort? zoiets als jou heb ik nog nooit gezien." Ondertussen had hij Cecil weer neergezet en kwam voorzichtig dichterbij nieuwsgierigheid zit nou eenmaal in de genen.

[God Note] + Remission voor het tonen van vriendelijkheid jegens anderen
Terug naar boven Go down
Acuzio

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 4 months
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: gevaarlijke hoogtes zo maa 10, 2013 7:17 am

De twee grote katachtigen wilden al vertrekken, maar iets in Acuzio zei dat het veiliger was als ze bleven. Hij was erg kwetsbaar voor elk soort gevaar. Jagen ging nog niet. Daar was hij nog te jong voor. Hij kon misschien wel wat proberen te vangen, maar een onhandig berenjong als Acuzio zou er waarschijnlijk niet in slagen.
"Wees maar niet bang. Mijn vader heeft ons verlaten en mijn moeder is dood. Ik heb niemand meer." zei hij toen verdrietig. Hopelijk zouden de twee blijven. Het kleine diertje vond hij erg schattig en zou best een eventueel vriendje kunnen worden. En de grote zou hem ook uitkomen als vriend. Dat was een gevaar minder.
"Geen ouders? Maar hoe kom je dan aan eten? Aan je tanden en klauwen te zien moet je een vleeseter zijn en het lijkt mij dat je nog niet kan jagen. Weet je wat! Als ik en Cecil een nacht in de grot kunnen blijven zorg ik dat je wat kan mee eten, ik moet toch nog op jacht." zei de grote kat toen. Acuzio keek hem iets blijer aan. Dit was een perfect voorstel. De grote kat en zijn jong waren meer dan welkom hier en in ruil daarvoor zou hij ook nog voedsel krijgen. Dat zou hem zeker goed doen. Dieren deze dag moesten elkaar helpen al was de verleiding om iets te doden dat zwakker was dan jij erg groot.
"Jullie mogen hier altijd blijven zo lang als je wilt!" zei Auzio opgelucht. Deze kat was erg aardig. Heel anders dan die poema's.
"Laat me mijzelf even voorstellen mijn naam is Destin en dit hier is Cecil mijn welp wij zijn cheeta's mijn soort komt uit het verre zuiden en ik weet niet of dit onbeleefd overkomt maar wat ben jij voor diersoort? Zoiets als jou heb ik nog nooit gezien." zei de kat. Een cheeta genaamd Destin.
Acuzio stond op en liep wat dichter naar de cheeta's toe. Ze waren best mooi, met die stippen. Maar ook erg dun.
"Mijn naam is Acuzio. Ik ben een grizzlybeer." zei hij vriendelijk. Hij kon nu wel vertrouwen op de twee grote katten.
Even keek Acuzio met interesse naar Cecil, het jonkie van de twee. Misschien kon hij wel met hem spelen al zou hij voorzichtig moeten zijn. Hij was groot en kon hem zo iets aandoen, maar waarom zou hij? Dan kreeg hij ook nog eens Destin op zijn dak.
Nee, Acuzio zou hem niet aanvallen. Daar voelde hij niets voor. Hij wilde enkel een vriend om mee te spelen en veiligheid.
"Zou ik misschien met jullie mee mogen reizen?" vroeg hij daarna voorzichtig en verlegen. Het moest natuurlijk wel gelegen komen en te doen zijn voor ze.
Acuzio was bang dat het voor problemen zou zorgen, maar als het kon, dan kon hij mooi bij de cheeta's blijven en als hij eenmaal groot en sterk was, dan kon hij zelf ook wat doen. Normaal waren volwassen beren solitair, maar nu de wereld zo verveemd was, vroeg dat om maatregelen. En met een groep moest te doen zijn. In ieder geval, als de cheeta's hem zouden accepteren.
Acuzio had toch een pleegouder nodig om het te overleven.
Terug naar boven Go down
Destin

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: ???
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: gevaarlijke hoogtes zo apr 14, 2013 9:54 am

"Mijn naam is Acuzio. Ik ben een grizzlybeer." zei hij vriendelijk met een vertrouwelijke blik in zijn ogen, het viel Destin ook op dat zijn ogen een moment naar Cecil schoten. Waarschijnlijk was dit jonge dier blij een ander jong tegen te zijn gekomen.
Plotseling vroeg het beertje op een ietwat verlegen en voorzichtige toon: "Zou ik misschien met jullie mee mogen reizen?".
Destin schrok hiervan en er viel een ongemakkelijke stilte...
Hij keek bedenkelijk naar z'n eigen poten en kraste met zijn klauwen over de stenen grond dat een zeer onprettig geluid creƫerde. Cecil gromde zachtjes als teken van iritatie dus hield hij al snel op. Hij kon Acuzio niet in zijn ogen aankijken hij wilde hem niet teleurstellen maar wat hij van hem vroeg was simpelweg onmogelijk.
'Ehhh...' stamelde Destin uit, hij wist niet hoe hij dit voorzichtig kon brengen. 'Het spijt me heel erg maar... um ik denk niet dat dat zo'n goed idee is, ik reis met snelheden die vaak sneller zijn dan de wind en jij lijkt me geen diersoort dat dat bij zou kunnen houden.'
Hij keek naar de uitgang van de grot alsof hij wilde vluchten uit deze vreemde situatie. ' Um... De zon is nu onder het is het beste dat ik nu op jacht ga, je kan in de tussentijd met Cecil spelen, maar wees wel voorzichtig hoor.' Na dit gezegd te hebben draafde hij in een gehaaste pas de grot uit.

Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: gevaarlijke hoogtes

Terug naar boven Go down

gevaarlijke hoogtes

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Perished :: The highlands-