IndexFAQHomepageKalenderGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel| .

When... No, who? [Mature Content?]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden
AuteurBericht
Shou

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 17
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: When... No, who? [Mature Content?] vr apr 26, 2013 8:03 pm


Thom~ Anderen ALLEEN MET TOESTEMMING.

Na veel lopen was syo het een keer zat geworden. Hij ging even zitten en keek even rustig rond. Het zag ernaar uit dat hij in een bos was gelopen. Iets maakte hem nerveus, hij wist alleen niet goed wat. Het was donker geworden in de tijd dat hij was gaan lopen. Een paar takjes die hij had verzameld branden lichtjes en al snel vatte ze vlam. “Nu hebben we er nog een paar grotere nodig… Toch?” Zei hij half mompelend tegen zichzelf. Al snel ging het vuur weer uit doordat er te weinig hout was om het ta laten branden. Van frustatie liet Syo een gil. “NIET WEER!” Riep hij daarna nog eens luid. Snel pakte hij weer wat meer hout en probeerde het weer opnieuw. De lucifer ging langs het brandbare deel en vatte vlam. ‘Voorzichtig, voorzichtig.’ Mompelde hij terwijl hij het vuurtje beschermde tegen de wind. “H.HEET!!” Hij liet de lucifer vallen en hield zijn handen tegen elkaar. “D.dat is heet” siste hij tegen zichzelf. Zijn duim en wijsvinger waren rood. Het prikte toen hij erop blies, er was geen water in de buurt om het te koelen. Hij keek even naar boven, het was al donker en je zag amper wat door de bomen. Met pijn en moeite wist hij het vuur aan te krijgen, te laten branden voor langere tijd.  “H.het is me gelukt!” Riep hij blij en sprong een gat in de lucht van blijdschap. Het vuurtje knisperde zachtjes door en alle geluiden werden steeds zachter. De ogen werden steeds moeizamer. Na nog een paar uur te hebben gezeten was hij in slaap gevallen.
Vogels vloten vrolijk terwijl Syo zich nog omdraaide. Langzaam opende hij zijn ogen, een windvlaag liet het gras een beetje bewegen. “w.was it…. A dream?” Hij klonk zacht, alsof hij nog half in dromenland zat. Langzaam kwam hij overeind en keek even rond. De bladeren leken geel inplaats van groen ’s nachts. Hij keek verder rond, het gras was ook niet compleet geel. ‘w.wat is hier gaande?’ Sprak hij vol verbaasdheid. Dit… was anders.. De boomschors was wel gewoon bruin, het oud en verlaten vuurtje was zwart verkoolt. Hij pakte zijn spullen en liep weer verder. Hij neuriede vrolijk een liedje. Na uren gelopen te hebben vond hij het niet leuk meer en ging er maar weer bij zitten. De zon die tussen de bomen door gleed voelde goed op zijn huid, hij vergat alles even maar, keek op toen er een schaduw over viel. “Hai?”

.



.


Laatst aangepast door Shou op vr aug 23, 2013 11:39 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Thom

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 17
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: When... No, who? [Mature Content?] zo apr 28, 2013 1:23 am

Zingend loopt Thom door het bos. Ondanks dat de wereld zowat ten einde was gegaan, had Thom zich voor genomen om te blijven zingen en niet zodanig depressief te worden dat hij zelfmoord ging plegen, zoals veel mensen uit zijn omgeving hadden gedaan. Hij stopt met zingen en zucht even diep.
Hij kijkt om zich heen en ziet de zon door de bomen, die de bomen en bladeren goud kleurt. Wauw, de mensen hadden gelijk. Het is een sprookjesachtige omgeving! Hij glimlacht en bedenkt dan dat het lijkt alsof er helemaal niks is gebeurt. Alsof iedereen nog leeft, de wereld niet vernietigt is en er geen dodelijk virus rondhangt. Wat zou er gebeuren als je besmet raakt? Hij heeft er veel over gehoord, maar zelf had hij er ook zijn ideeën over. Misschien word je wel een zombie ofzo? Hij grijnst. Dat zou....vaag zijn. Tja, het is wel een muterend virus...Zonder dat hij het doorheeft loopt hij door het bos, en stoot dan zijn teen tegen een grote steen. 'Au!! Krijg de...'. Hij hinkt op een been en jammert klagelijk. Net als hij verder wil lopen hoort hij geritsel. Hij draait zich meteen om maar ziet niks. 'Hmm vreemd'. Wantrouwend draait hij zich weer om en loopt verder. Hij kijkt om zich heen, en dan valt zijn oog op een blonde kop. Vragend houd hij zijn hoofd scheef, iets wat hij al heel lang deed.
Langzaam loopt hij erop af, en ziet dan dat het een jongen is. Schijnbaar heeft de jongen hem opgemerkt, want hij draait zich geschrokken om en kijkt hem aan. 'Hai?', zegt hij dan zachtjes. Thom kijkt hem aan. Zulke blauwe ogen heeft hij nog nooit gezien! Hij is sprakeloos, en merkt dan pas dat de jongen wat heeft gezegd.
'E-eh, hoi ik eh...'. Hij valt stil en weet niet wat hij moet zeggen. Die ogen maken hem helemaal week. Wat is dit? Waarom gebeurt dit? Het is maar een jongen...
'I-ik ben eh...Thom! En eh...w-wie ben jij?'...
Terug naar boven Ga naar beneden
Shou

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 17
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: When... No, who? [Mature Content?] di apr 30, 2013 8:21 pm


Goed slapen deed hij niet. Hij droomde weer eens over zijn fobie Zijn jongere broertje was hem weer eens aan het opjagen, Ze waren nog niet zo oud toen dus de meeste zagen het simpel als spelen. Snel rende Shou een toren in, het was al een hete dag op Solumn, en hun hadden vakantie met de ouders. Als je het weer niet gewend was, was het al heel heet. Eenmaal in de toren rende Shou zo snel mogelijk naar boven toe met Kaoru op zijn hielen. Het leken miljoenen trappen naar zijn idee, toen hij eindelijk boven was, was hij dood op. Hij keek naar de deur die verder omhoog liep en een deur aan de zijkant van de muur. Hij hoorde zijn broer dichterbij komen “Nii-sama!!” Riep hij al te vrolijk. Snel probeerde Shou de deur die naar boven liep. Het zat op slot. En rammelde er nog een keer aan. Nu zag hij zijn broer, hij dacht niet na en probeerde de andere deur. Hij voelde dat de deur mee ging en rende de deur achterna. Tot grote schrik zag er niets als grond en het was telaat om te stoppen. Hij hing aan de deur van de toren en Kaoru moest enkel lachen over de situatie. “Zo slim ben je dan ook weer niet heh? Broer?” Klonk al heel grinnikend. Shou hield zich nog met moeite vast aan de deur terwijl die, door de wind, tegen de toren sloeg. De grond was onder hem, maar het leken 100 meter tot je de grond inderdaad kon aanraken. Langzaam verloor Shou zijn grip op de deur en keek doodsbang naar beneden. “K.Koaru! H.help m.me!!” Schreeuwde hij naar zn broertje. Koaru leek een slappe lach te hebben want het enige wat uit zijn kant kwam was gelach. Shou werd steeds banger toen hij alsmaar meer zn grip verloor en een hevige pijnscheut kwam in zijn borst. Het nam veel lucht van Shou en alles deed zeer, de grip op het deurtje was er niet meer. Met een snelheid viel hij naar beneden. Alles werd zwart.De droom stopte en het leek voor Shou alsof hij vanuit het niets verdween.

De zon was lekker op zijn huid, een schaduw kwam echter over hem heen. Hij keek naar de jongen, nieuwsgierig was hij wel. “Hai?” Zei hij simpel tegen de persoon tegen over hem. Het was moeilijk te zien omdat hij tegen de zon in keek. 'E-eh, hoi ik eh...' zei de jongen verlegen. Shou keek hem aan en ging staan. “Weet niet wat je moet zeggen?” Zei hij terwijl hij aan het grinniken was. 'I-ik ben eh...Thom! En eh...w-wie ben jij?'... ging de jongen, die blijkbaar Thom heette. Shou klopten even zijn kleding af. “Shou Kurusu. Velen noemen mij Syo.” Nu pas keek Shou hem recht aan. Hij bleef hem even aankijken en keek na een klein tijdje weg. Een onbekend gevoel kwam bij hem. Even streek hij over zijn maag. “Ik ehh… heb honger en jij?” Hij pakte een appel uit zijn tas en nam er een hap van. it had hij nog niet meegemaakt. Dat hij zo onrustig werd van binnen. Hij keek hem nog een keer aan, knalrode ogen, felrood haar. Hij was groter dan Shou dat zag je zo. Bijna een complete kop groter om eerlijk te zeggen. Langzaam at hij de appel op. “Waar kom je vandaan?”

.

.
Terug naar boven Ga naar beneden
Thom

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 17
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: When... No, who? [Mature Content?] vr mei 03, 2013 3:32 am

Langzaam at Syo de appel op. 'Waar kom je vandaan?', vroeg hij met volle mond. 'Europlazie. ken je dat? Het ligt een stuk vanaf Solum vandaan'. Thom keek, denkend aan alle herinneringen, in de verte. Alles, maar dan ook echt alles wat daar ooit was gebeurt was verdwenen met de oorlog. Hij had daar zijn leven lang, vanaf zijn geboorte af aan gewoond. `
Ook toen hij ontdekt werd met zijn talent van zingen. Hij had luid een lied staan zingen terwijl hij het gras aan het harken was, toen er een man bleef staan kijken. Niet veel later was er een vrouw bij komen staan, en net toen ze weg liepen had hij opgekeken. Bevreemd was hij verder gegaan, niet wetend dat de man later zijn manager zou worden, en hem wereldberoemd zou maken. Althans, dat was het plan, want door de oorlog had hij niet kunnen doorbreken. Hij zucht diep en bedenkt dan zijn gedacht. Blijf positief, Thom!.
Onbewust begint hij een van zijn liedjes te zingen:

Never give up, always believe,
Please don't forget what i said to you,,
Move on with your life,
Go after your dreams
That's the only thing that counts for me

You should always believe in yourself,
Just like I do,
Because I'm here for you
And I will never leave,
Stay by my side,
And everything will be alright...

Thom opende zijn ogen, even helemaal vergeten dat Syo naast hem zit en hij kan de enige traan die in zijn oog zit niet bedwingen.
'Verdorie!', roept hij gefrustreerd. Langzaam kijkt hij op en mompeld: 'sorry dat ik me zo liet gaan...'.
Terug naar boven Ga naar beneden
Shou

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 17
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: When... No, who? [Mature Content?] di mei 07, 2013 5:01 am


“Europlazie? Dat ken ik niet” Antwoorde Shou met een lach op z’n gezicht. Even dacht hij zelf ook terug waar hij vandaan kwam. Hij woonde dan wel nooit op een vaste plek, maar het was teminste ergens. Z’n ouders trokken veel rond en namen Shou dan altijd mee met zijn tweeling broer. Samen hadden die twee de meeste lol, soms gingen ze ook niet altijd even goedaardig met elkaar om. Maar dat had je vaak met tweelingen. Een dag was het wel heel erg uitgelopen, Shou was een toren in gerend om te vluchten voor hem. Jammer genoeg wist Kaoru hem daar te vinden en eenmaal helemaal boven viel Shou zowat door een raam heen. Shou wist maar net aan het randje vast te houden. Z’n broertje keek hem alleen maar lachend aan. Zei niets, lachte alleen. Langzaam verloor hij grip. “Nii-chan! Help me!” Riep Shou bang uit naar hem, maar Kaoru was nergens meer te bekennen. Bang dat hij te pletter viel. Bang dat hij was, zocht hij naar een hou vast voor zn voeten en probeerde met alle macht er weer op te komen. Even gleed z’n hand weg maar had met de andere wel goed grip. Hij keek naar beneden en had daar nog meer spijt van dan ooit van tevoren. Hij klampte zich vast waar het ook kon. Het was zo hoog dat Shou het nooit meer vergat, zn voet gleed weg en daar ging hij weer. Hij probeerde met man en macht weer boven te komen, en na tijdje proberen was het hem dan ook gelukt om weer boven te komen.
Hij staarde naar een punt, hoorde toen een nummer, de stem was zacht, haalde alle angst, kwaad weg. Je werd er rustig van, Shou sloot zn ogen toen hij even luisterde. Na het nummer opende hij langzaam z’n ogen.