IndexFAQHomepageKalenderGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel| .

A desperate living

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Ghost

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 22
Remission: Good

BerichtOnderwerp: A desperate living ma maa 11, 2013 2:03 am

Ghost liep al een tijdje door een vreemd gebied. Het was een mix van wilde natuur en menselijk aangelegde bouwwerken en weggetjes. Ghost keek aldoor goed om zich heen, omdat hij hier niet bekend was. Hij zag in de verte een dorpje en versnelde zijn pas. Hij was moe van de reis, hij had moeten vluchten omdat hij niet bepaald gewild was na de ramp. Hij had veel vijanden gemaakt, maar had nooit iets slechts willen doen. Hij wist niet of hier het virus ook heerste, maar het leek van wel. Ghost had zoveel mogelijk maatregelen getroffen. Hij had een masker voor zijn mond en neus en daarover een klein gasmasker. Verder had hij een bril op die zijn ogen beschermde van alles dat in de lucht zweefde. Als laatste had hij zijn kleding volledig dicht gemaakt en droeg altijd handschoenen. Hij was bij het dorpje aangekomen en zag daar een ravage, Overal lagen lijken bij elkaar. Mensen hadden hier geprobeerd de gestorven mensen te verbranden maar niet overal was dat gelukt. sommige stapels waren verbrand maar anderen waren nog niet aangestoken geweest. Hij schoot met zijn ogen langs de straten en het was maar goed dat hij een sterke maag had. Hij zag dat er naast het virus nog meer aan de hand was geweest hier. mensen lagen in rijtjes bij muren op de grond. De kogelgaten zaten in de bewegeloze lichamen. Het leger moest hier grote schoonmaak hebben gehouden. Ghost voelde zich hier niet prettig en toch wilde hij weten wat er hier precies gebeurd was. Hij liep een huis links van hem in, waar de deur nog van openstond. Hij keek goed rond en zag een aantal dingen die hij interessant vond, een aktentas met papieren en een soort laatste gekrabbel van iemand. Hij deed over zijn handschoenen nog een stel handschoenen aan. Ghost pakte de aktentas en spitte die door, maar vond niks interessants, iets over chemicaliën en voedsel. De brief vond hij interessanter, al kon hij niet alles lezen.

- ...hou van je en... leger is hier gekomen om ons te... ze willen ons he... qua...aine...... hoor ze schiete... vele koge...-

verder was er niks van te lezen. Het was een vreselijk handschrift en misschien nog wel gehaast geschreven ook. Toch besloot Ghost de brief in zijn aktentas te stoppen. Hij nam de aktentas mee, wie weet hoeveel brieven en aanwijzingen hij zou vinden... Hij was hierheen gekomen, omdat hier ergens een laboratorium zou moeten zijn waar ze eventueel aan een medicijn voor het virus werkten. Hij keek nog eens goed rond, maar kon niks meer vinden. Hij liep weer naar buiten. Hij keek goed rond en zag dat er zelfs soldaten tussen de lijken lagen. Hij was nieuwschierig naar wat de soldaten hem konden vertellen, ook al zouden ze het hem natuurlijk niet meer persoonlijk zeggen... Hij liep op een soldaat af die bij een muur lag. Ook deze was door meerdere kogel wonden doodgegaan. Hij spitte door de soldaat zijn spullen en vond een brief. Ghost pakte de brief op en bekeek het even snel. Er stond iets over dat de soldaat zijn familie mistte maar er stond niks interessants. Hij legde de brief op de grond en doorzocht de soldaat verder. Ghost vond een oud legermes, vreemd om die te vinden... het leger zou zoiets toch niet zomaar achterlaten? Veel tijd besteedde hij er echter niet aan en liep naar het huis naast die waar hij net was. Hij was binnen en zag dat de ravage niet alleen buiten was geweest. Hij zag dat alles overhoop was gehaald binnen, alsof een inbreker iets had gezocht en niet eens iets aan sporen had gedaan. Tafels lagen omver gegooid, lades waren uit de kasten getrokken en neergesmeten, kasten stonden nog open en stoelen waren stukgesneden. Ghost zocht zelf nog rond. Hij ontdekte dat hier kinderen hadden geleeft. Die zullen waarschijnlijk niet meer hier rondlopen, bedacht Ghost zich. Het was stil in het dorp en elk geluid dat Ghost maakte leek kilometers ver te gaan. Ghost vond nog meer kinderspullen, tekeningen van mensen. Tekeningen zoals kinderen die maakten, met mensen als een aantal stokjes, een rond zwart hoofd en bezem-achtige handen. Hij keek door de tekingen heen en zag dat de ravage was getekend. zwarte bergen, waar slecht getekende vlammen doorheen gekrast waren. Deze kinderen tekenden de brandende stapels mensen... Hij deed de tekeningen ook in de aktentas en wilde naar buiten lopen. Net toen hij de deur wilde vastpakken, hoorde hij een geluid alsof er een steen van een stenen bergwand afklettert. Het het waren maar een paar dreunen geweest, maar het scheurde de stilte doormidden. Zou dit betekenen dat er hier nog leven was? Of zou er iemand zijn die, net als hem, hierheen was gekomen... Ghost bleef doodstil naast de deur staan, waar hij niet gezien kon worden. Hij bleef doodstil luisteren naar het minste geluidje...
Terug naar boven Go down
Acuzio

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 4 months
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living wo maa 13, 2013 5:15 am

Acuzio was halverwege. De heuvel was hoger dan hij had ingeschat. Hij vond het al een aardig ding, maar zo hoog? Nee, de belevenis was altijd heel anders de denkwereld. En daar kwam Acuzio nu ook achter.
"Mama, ik heb honger." fluisterde hij verdrietig. Zijn verzoek werd gehoord, want plots drong de geur van een haas zijn neus binnen. Hij moest het maar proberen. Zijn humeur klaarde er hoe dan ook door op. Echter was Acuzio lang niet zo snel als een haas. Hij was nog een te onhandig berenjong, dus hij moest voorzichtig zijn.

Na een tijd had Acuzio het diertje gevonden. Acuzio lag laag en probeerde stil dichterbij te komen. Te vroeg verraste hij de haas echter en deze ging er vandoor. Acuzio rende er toch maar achteraan. Echter stopte hij abrupt toen hij plots huizen zag. Het zag er verlaten uit en er hing een vieze stank van verbrande lijken, maar Acuzio was verrast door het dorp. Nooit had hij verwacht dat zoiets hier zou staan.
Acuzio vergat zijn honger en het al lichtelijk dunne berenjong besloot de plek te verkennen. Een apart huisje trok zijn aandacht. Hij hoorde er geluid vandaan komen en besloot dit nader te onderzoeken. Hij wist dat deze nieuwsgierigheid hem fataal kon worden, maar hij kon het niet weerstaan.
Echter toen hij voor het huisje stond, besloot hij niet naar binnen te gaan. Hij draaide zich om en ging maar naar een ander huisje. Het zag er gehavend uit. De deur half verbrand en al te stevig leek het niet, maar heel misschien viel er wel wat te eten te halen.
Acuzio richtte zich op en duwde met al zijn laatste kracht de deur kapot. Er was niet veel voor nodig, maar had hem toch energie gekost.
De deurpost stortte echter in en Acuzio deinsde geschrokken achteruit. De stenen vielen met een hels kabaal op elkaar, en ze dreven het jonge beertje weg.
Acuzio stond weer voor dat andere huisje. Toch maakte het hem nieuwsgierig en hij snoof eens diep in. Hij kende deze geur. Mens. Hij besloot niet naar binnen te gaan. Misschien kon hij nog wegvluchten zonder al te veel lawaai te maken? Dat betwijfelde hij. In deze slechte conditite was dat de moeite niet eens waard.
Hij liep rustig weg. Op een paar meter van het huisje zat hij echter toch neer. Nee, hij had de kracht niet meer om vandaag nog verder te gaan. Hij was al dun geworden. Nou ja, dun voor een berenjong. Hij had echt eten nodig. De lijkstapels zagen en verleidelijk uit, maar ze roken verkeerd. Dan mocht Acuzio zo veel eten wat hij wilde, maar het zou niet goed met hem aflopen daardoor.
Hij sloot zijn ogen en bleef liggen. Hij was toch alert op ieder geluid. Ongelukken kon hij zich niet veroorloven.
Terug naar boven Go down
Ghost

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 22
Remission: Good

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living wo maa 13, 2013 6:29 am

Ghost schrok toen hij een hels kabaal hoorde, maar bewoog geen spier. Hij wist zeker dat er nu iets was. Hij bleef luisteren maar hoorde hierna niks meer. Na 5 minuten doodse stilte, besloot Ghost naar buiten te gaan. De deur maakte gelukkig geen geluid. Ghost keek snel rond en zag een beer liggen. Een beer? hoe kwam die hier nou? Beren leefden meestal niet zo hoog als dit... en toch wist hij dat hij zich niet vergiste. Mortal pakte zijn boog en een pijl, maar besloot geen agressieve houding aan te nemen. Hij kuchte even zachtjes om de beer zijn aandacht te trekken. Toen hij geen reactie kreeg kuchte hij harder. Ghost sprong een meter naar achter toen hij dacht dat de beer bewoog. Ghost zag nu hoe mager de beer was. "Heb je honger?" Vroeg hij op een rustige zachte toon "Ik heb wel wat voor je..." Ghost pakte een vogeltje uit zijn tas. "Hier... hij is veilig om te eten..." Ghost had het vogeltje als reserve willen gebruiken, maar de beer kon het waarschijnlijk beter gebruiken... Hij gooide de vogel naar de beer toe en deed een stap achteruit, waarmee hij wilde zeggen: eet maar rustig op...

( heb moeten opzoeken wat beren eten Razz maar hier is de lijst: gras, wortels, bessen, noten, insecten, vis, reptielen en zoogdieren. ja ja beren zijn omnivoren en eten alles wat ze lekker lijkt)
Terug naar boven Go down
Acuzio

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 4 months
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living ma maa 18, 2013 4:59 am

Hij lag hier dan maar rustig. Achter hem hoorde hij iemand naar buiten stappen en de lucht vulde zich met de geur van een mens. Echter bleef Acuzio maar gewoon liggen. Hij was nog jong en erg klein. Veel kon hij niet doen. En zijn moeder was er niet om hem te beschermen. En als hij nu zou willen vluchten, was er geen kans meer. Acuzio kwam er pas wat later op dat als het mens hem had willen doden, hij dat al zou hebben gedaan.
Hij hoorde een kuch, maar het boeide hem niet zoveel. Alleen zijn oren werden in de richting gedraaid, maar verder was er toch niks meer. Acuzio's doel was te blijven leven, maar het voelde alsof hij op een doodlopend spoor liep.
"Heb je honger?" hoorde hij toen. Acuzio draaide zich wantrouwend om. Zijn pluizige oortjes in zijn nek. Wat wilde hij van hem? Acuzio had niet geluisterd naar de tekst die werd gezegd, hij was alleen ietwat bang. Echter voelde hij nog niet genoeg reden om te vluchten.
"Hier... hij is veilig om te eten..." Een vogeltje belandde op een paar meter afstand voor hem. Dit kon de jonge beer echter niet weerstaan en hij liep er toch naartoe. Direct at hij de vogel op, al probeerde hij hem eerst te ontdoen van de meeste veren. Daarna was het kleine dier al snel opgegeten.
Dankbaar keek hij naar de persoon voor hem. Hij zag er gevaarlijk uit, maar zo deed hij niet. Hopelijk bleef dat zo. Acuzio zou niks kunnen doen tegen hem.
"Wie is hij?" fluisterde Acuzio tegen zichzelf. Normaal waren mensen niet zo. In ieder geval, niet uit zijn ervaring.
Terug naar boven Go down
Ghost

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 22
Remission: Good

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living ma maa 18, 2013 7:49 am

Toen de beer de vogel had opgegeten, liet Ghost het diertje weer alleen. Hij had niks te zoeken bij een beer en kon beter verdergaan met zijn zoektocht. Hij liep een wat groter huis in "Misschien zijn de grotere huizen van de hogere onderzoekers geweest..." Ghost wilde de deur openen, maar die zat helaas op slot. "hmm ze hadden tijd om het slot op de deur te doen..." Ghost ging er goed voor staan en trapte hard tegen de deur aan. Dit gaf een harde knal, die kilometers verderop te horen moest zijn... Ghost gaf een 2e trap en weer een keihard geluid. Bij de 3e trap knalde de deur open. "pff sterke deur..." Ghost liep het huis in, maar werdt verrast door een vleermuis die het huis uit schoot. "WHOA?!" Ghost deinsde achteruit. Hij liep voor een 2e keer naar binnen. Hij zag dat de meubels allemaal aan de kant waren gesmeten. "pff weer zo'n puinhoop... volgens mij hebben ze iets willen verbergen hierzo..." Hij keek rond en zag een bureau staan en liep er direct heen. Hij bekeek de spullen, maar alles wat erop lag was allemaal nutteloos. Ghost onderzocht het bureau en vond uiteindelijk 2 geheime laatjes. Ghost pakte een mes en peuterde de laatjes open. "Hebbes!" Hij pakte een aantal papieren uit de laatjes en ging snel door de papieren heen. " geld... aannemers... investeerders... slangengif... drugs... virus!" Hij keek door de papieren heen die over virussen gingen. Vele waren van ongebruikte virussen, maar er werdt ook gepraat over het virus dat was losgelaten in de 3e wereldoorlog. Er stond niet heel veel nuttigs in, maar er waren dus nog documenten over van het onderzoek. Deze ging over investeerders en financiën... en veel over de beginfase van het virus. Het bleek dat de onderzoekers waren aangenomen door een Privé organisatie met de naam Giza. De naam zei Ghost niks. Er was blijkbaar veel in geïnfesteerd, want bij de eerste 3 versies van het virus was er al €860.000,- in gestoken door Giza. Ze hadden de incubatietijd ingekort van een normaal griepvirusje, door de deling te versnellen. Het stond allemaal heel ingewikkeld op papier gezet, waarschijnlijk om indruk te maken. Hier hield het Document mee op en Ghost deed de documenten in de aktetas en zocht verder in het huis. Plotseling hoorde hij buiten voetstappen. Ghost trok razend snel zijn bijl en ging tegen de muur staan. Degene buiten moest wel weten dat hier iemand was, die knallen van de deur waren niet te missen... Met ingehouden adem luisterde Ghost naar hoeveel mensen het waren, maar het leek er maar 1 te zijn. Hij spiedde door het raam heen en zag dat er een meisje buiten liep. Zou hij haar aanspreken? Ghost besloot het te doen. Hij liep naar de deurpost en riep naar het meisje. "Heey... wie ben je? en wat doe je hier?" Ghost had het op een kalme en vriendelijke toon gezegt.
Terug naar boven Go down
Nina

avatar


Character
Geslacht: Vrouwelijk
Leeftijd: 24
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living ma maa 18, 2013 9:49 am

Ze trok haar rugzak wat omhoog en liep stevig door. Nina liep over een stijl bebost wandel pad. Ze wist niet waar het naar toe leiden. Misschien naar mensen of voedsel of misschien heel simpel naar een prachtig uitzicht op de omgeving. Ze zag een gebouw en dook meteen laag bij de grond. Ze concentreerde zich op een geluid van mensen… Het bleef stil.. Ze kwam overeind en liep naar de gebouwen toe. Ze zag dat het een dorp was en schrok van de horror die zich daar openbaarde. Stapels lijken, ingestorte of verbranden huizen. Een vlaag misselijkheid borrelde omhoog in haar legen maag. De meeste huizen waren nog intact en misschien was daar nog wat voedsel te vinden. Ze liep naar een hoog huis, een van de betere huizen, en probeerde de deur te openen. Op slot. Ze draaide zich om en liep naar het volgende huis. Een harde knal echode door lucht en Nina liet zich van schrik vallen. Ze keek omhoog wachtend op de aanval. Er gebeurde niks. Een tweede knal klonk door het dorp. Het komt uit het dorp! Ze krabbelde overeind en klopte het zand van zich af. Er klonk nog een harde knal rechts van haar. Ze greep naar achteren en pakte de knuppel uit de houder. Behoedzaam maar nieuwsgierig liep ze op het geluid af. Ze wacht op een vierde knal maar die bleef weg. Ze was al een paar huizen gepasseerd toen ze iemand hoorde roepen “heey…wie ben je? En wat doe je hier?” werd er vriendelijk gevraagd. Ze draaide een paar keer om en zag toen een man staan. Zijn gezicht zat verstopt onder een soort mantelmasker. Nina keek hem wantrouwend aan en hield de knuppel zo vast dat hij hem kon zien, zonder hem echt te bedreigen. “dat kan ik beter aan jouw vragen…!” riep ze terug. De man stond er vrij kalm en rustig bij. Ze zette een stap naar hem toe om te laten zien dat ze niet bang voor hem was.
Terug naar boven Go down
Ghost

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 22
Remission: Good

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living ma maa 18, 2013 10:35 am

Het meisje reageerde fel, maar zeker niet vals naar Ghost toe. “dat kan ik beter aan jouw vragen…!” had ze geroepen. ze deed nog een stap naar hem toe en had ze pakte haar knuppel iets beter vast. "Rustig maar ik doe je niks... Ik heb geen slechte dingen met je voor, Tenzij jij dat met mij hebt althans." Ghost liep een stukje naar buiten en hield zijn bijl dusdanig dat het geen dreiging leek te zijn. "Wat komt een excentriek geklede dame als jij hier doen?" Vroeg Ghost kalm. Ghost was ondertussen aan het rondkijken voor eventuele volgende zoekplekken. "Ben je hier trouwens bekend?" Ghost trapte een Soldaat van een stapel af en bekeek hem van een afstandje. In gedachte had hij medelijden met al deze mensen, maar van buiten leek hij er koud onder te blijven. Nadat hij antwoord had gekregen trok Ghost een pistool uit de holster van de soldaat en pakte de munitie erbij. "hmm... niet al te best wapen... weinig kogels... er is mee geschoten..." Mompelde Ghost even. Ghost keek het meisje weer aan " Wil je mee eten? ik wilde net lunch gaan maken."
Terug naar boven Go down
Nina

avatar


Character
Geslacht: Vrouwelijk
Leeftijd: 24
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living za maa 23, 2013 9:51 am

Hoezo excentriek? Nina trok een wenkbrauw op toen de jongeman dat zei. Hij klonk ook nog best jong. Niet veel ouder dan haar, misschien wel jonger. Ze bekeek hem van top tot teen. Pff en dat noemt mij excentriek! Nina liet haar armen zakken en zag hoe de jongen een lijk van een stapel af trapte. Ze keek hem verbaast aan. “Vindt je dat niet een beetje onnodig..? Ik bedoel ze hebben al genoeg geleden lijkt me.. en nee ik ben hier nooit geweest.. ben eigenlijk bijna nergens geweest..” Dat kwam er vreemd uit.. “Wil je mee eten? Ik wilde net lunch gaan maken.” Vroeg de jongen aan haar. “Haha waarvan? Er is nou niet bepaald een supermarkt in de buurt hier.. maar is goed.. denk ik.” Ze borg haar knuppel weer op en liep met uitgestoken hand naar de jongen toe. “Hoi mijn naam is Nina Thompson” ze schudde zijn hand.

Ze liep het huis in waar de jongen net vandaan kwam. Het was een puinhoop daarbinnen. “Woon jij hier?” ze keek afkeurend om zich heen. “Is er een keuken?” zonder op antwoord te wachten liep ze naar de eerste deur die ze zag. Ze had vreselijk honger en moest snel wat eten. Ze opende hem en schrok zich te pletter van een vrouw die aan het plafon hing. Haar blonde haar hing als een gordijn voor haar gezicht. In haar rechter hand hield ze nog een pistool in haar handen geklemd. Het touw hing aan een kroonluchter boven een omgevallen stoel. Onder het lijk lagen twee kinderen en een baby. De kinderen hadden beide een kogelgat in hun hoofd en de schedel van de baby was opengebroken. Hun hersenen verspreid tegen de keukenkastjes. Nina slaakte een vreemd ingehouden gil, sloeg haar hand voor haar mond en wankelde struikelend achteruit. Ze viel achterover en kroop rennend overeind, botsend tegen de jongen aan. ze rende naar buiten en gaf over naast de boom in de voortuin. Er kwam weer een vlaag van misselijkheid naar boven, maar haar maag inhoud was leeg. Ze ging weer overeind staan. Ze liep naar de muur waar ze tegen aan ging leunen. Ze sloot haar ogen, begon te huilen en gleed tegen de muur naar beneden. Snikkend sloeg ze haar zachtjes tegen de muur. “Waarom is dit toch gebeurd..” ze legde haar handen tegen haar buik en begroef haar gezicht op haar knieën.
Terug naar boven Go down
Ghost

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 22
Remission: Good

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living ma apr 01, 2013 12:30 am

“Vindt je dat niet een beetje onnodig..? Ik bedoel ze hebben al genoeg geleden lijkt me.. en nee ik ben hier nooit geweest.. ben eigenlijk bijna nergens geweest..” had ze op zijn vragen geäntwoord. 'Nee ik vind het niet onnodig... ik ben hier op zoek en hij kan dat hebben...' even was Ghost stil en vervolgde toen 'en oh ok nou dat kan hea... ik ben hier zelf ook nog nooit geweest.' en op haar volgende vraag antwoordde hij met 'Nou Ik heb nog wat eten in mijn rugzak.' Toen zij haar knuppel opborg deed hij zijn wapens weg. Ze stelde zich plotseling voor als 'Nina Thompson' en direct liep ze het huis in. Ze liep een kamer in waar hij nog niet was geweest, terwijl ze vroeg 'is er een keuken?' Plotseling slaakte ze een gil en viel ze naar achteren. Ze krabbelde/rende naar buiten en ging daar over haar nek. Ghost liep nu richting de kamer en zag de vrouw hangen en de dode kinderen. 'Poor, poor people... ' Zei Ghost meer tegen zichzelf dan ergens anders. Hij liep verder en bekeek de kamer. Er lag een afscheidsbrief , maar hij kon er niks mee. Ghost besloot naar buiten te lopen, om Nina te checken. Hij trof haar buiten tegen de muur aan. 'Gaat het een beetje?' vroeg hij 'heb je iets nodig?' Hij keek haar aan. 'je kan niet tegen zulke beelden hea?' Hij keek haar even aan. 'Zullen we ergens anders heengaan nadat ik dit huis heb doorzocht?' Hij wachtte niet echt op haar antwoord maar liep weer naar binnen. Hij doorzocht snel de rest van de kamers en vond een brief die mogelijk kon beschrijven wat er precies in het dorpje afspeelde vlak voor de massamoord. Verder vond hij helaas niks en hij deed de brief bij de rest van de spullen in de aktetas. Toen hij naar buiten liep hielp hij Nina overeind. 'Kom we gaan weg hier... even een stukje buiten het dorp...' Hij keek haar afwachtend aan.
Terug naar boven Go down
Nina

avatar


Character
Geslacht: Vrouwelijk
Leeftijd: 24
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living ma apr 01, 2013 2:05 am

Vlug veegt ze haar tranen weg en komt, met de hulp van Ghost, overeind. ‘kom we gaan hier weg… even een stukje buiten het dorp’ hij kijkt naar Nina, wachtend op haar reactie. “Ja.. ja tuurlijk..” zegt ze een beetje beschamend om haar uitbarsting. Vlug loopt ze achter hem aan. Samen lopen ze in stilte door de ravage, langs bergen lijken, verbranden of ingestorte huizen en vuiligheid. Dwars door het dorp loopt een vuil, traag stromend beekje. Er ligt een dode hond naast. Zijn neus is half weg gevreten door een of andere ziekte. "waarschijnlijk door het drinken van beekje" bedenkt Nina met een opgetrokken neus. Voorzichtig stappen ze over het beekje heen. Als ze eindelijk uit het dorp zijn stoppen ze bij een kleine openplek, die duidelijk vaker is gebruikt als rustplaats. In het midden ligt een stenen cirkel met een hoop zand in het midden. Vast om het vorige vuur te blussen. Verder liggen er wat boomstammen, die zo zijn geplaatst dat je bij het vuur kan zitten. Nina laat haar rugzak van haar rug glijden, gaat op een van de boomstammen zitten en pakt een flesje water, terwijl ze toekijkt hoe Ghost zijn eigen ding doet. “Wat.. wat zocht je eigenlijk in dat huis?” vraagt ze verlegen…
Terug naar boven Go down
Ghost

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 22
Remission: Good

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living ma apr 01, 2013 10:52 am

Ghost loopt samen met Nina het dorpje uit. De ravage is overal waar je maar kan kijken. Ze stappen over een smerig vervuild beekje. Ghost negeert het rottende lijk van de hond. Hij had al zoveel dode lichamen gezien dat dit hem vrij weinig meer deed, al had hij altijd medelijden met de mensen die het vroeger waren. ze komen bij een kleine open plek aan, waar de tenten van vorige kampeerders nog te zien is. Ghost gaat zitten en pakt zijn aktetas erbij en bekijkt alles nogmaals. Kort maakt hij een aantal aantekeningen op een notitieblok, wanneer Nina hem uit zijn gedachten haalt. “Wat.. wat zocht je eigenlijk in dat huis?” vraagt ze verlegen. 'Ik onderzoek wat er hier precies is gebeurd... dit zou de woonplaats zijn van de mensen die HET virus hebben gecreëerd...' Hij kijkt haar even aan en besluit dan zijn capuchon af te doen. Onder de capuchon komt een jongen met zwart haar tevoorschijn. Ook doet hij voor nu even zijn motor kap af zodat zijn mond en neus vrijkomen. Hij leek er zo gewend aan te zijn dat hij deze dingen op had, dat hij rustig weer zijn hoofd voorover boog om zijn gezicht onder de capuchon te bedekken. 'Ik wil voor de mensen die hier hebben gewoond, hun verhaal op papier zetten voor toekomstige generaties...' Hij pauzeerde even. 'Bovendien ben ik op een zoektocht naar een medicijn...' Hij zette zijn tas voor zich neer en het was meteen duidelijk dat Ghost alles op orde had. Zijn tas was perfect geordend en alles had een speciale plek. Ghost pakte er 2 keurig vacuüm verpakte voedselpakketen uit en reikte er een aan richting Nina 'Alsjeblieft ik had je uitgenodigd voor lunch dus eet smakelijk' Hij keek op en glimlachte even. Ghost nam Nina nog een keer goed in zich op en bedacht zich dat ze er eigenlijk best knap uitzag. 'Ik wil hier eerlijk gezegd niet te lang blijven... Er ligt daar nog genoeg onderzoeksmateriaal om te verzamelen... zou je me daar eventueel mee willen helpen?'
Terug naar boven Go down
Nina

avatar


Character
Geslacht: Vrouwelijk
Leeftijd: 24
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living ma apr 01, 2013 1:29 pm

Ze was verbaast om het gezicht van de jongen te zien. Ze had iets heel anders verwacht, omdat hij zo schuil ging onder het masker verwachte ze een … een onaantrekkelijk gezicht of misschien zelfs littekens. Ze wist niet wat maar dit had ze zeker niet verwacht. Hij had eigenlijk nog een jong gezicht. Zijn zwarte haar omlijste zijn gezicht, maar zijn ogen … ze keken met een heldere levendige glans in de hare. Ze werd erdoor gefascineerd. Ze hadden al die tijd in de schaduw van zijn capuchon verborgen gezeten. Ze kon niet meer weg kijken. De vorm, de kleur, de speling in zijn iris. Ze raakte er bijna in verdwaald en leek er al minuten lang in te dwalen maar in de paar seconde die voorbij gingen haalde zijn stem haar terug naar de werkelijkheid.

Ze had een aantal vragen voor hem, maar ze twijfelde nog om ze uit te spreken. Ze keek weer even naar zijn gezicht en zag zijn ogen glanzen onder de capuchon. Ze schudde even haar hoofd uit de verwarring. “Ghost.. was het toch?” ze keek hem vragend aan. “Hoe ben je aan die naam gekomen? Het is niet echt een.. een hedendaagse naam.. en je zei HET virus. Wat bedoel je daar precies mee? Ik heb gehoord dat er meerdere virussen heersen..? Waaronder een waar ik ook getuige van ben geweest..” ze keek weg en kneep haar ogen dicht bij die herinnering. Hij gaf haar een vacuüm verpakt voedsel pakket, ze pakte hem aan en raakte voor een seconde zijn hand. Het was een vreemd gevoel en ze trok snel haar hand weg. Ze glimlachte als bedankje en vanuit haar ooghoeken zag ze dat hij haar bekeek.. ze wilde opkijken maar ze bleef naar het eten in haar handen staren. Hij vroeg haar of ze hem wou helpen met het onderzoek en zonder er bij na te denken zei ze ja. Achteraf bedacht ze zich dat het nog best een moeilijke en gevaarlijke onderzoek kon gaan worden. Ze bekeek de wapens van Ghost en bedacht toen dat ze wel veilig zou zijn. “Wat is eigenlijk jouw verhaal?.. ik bedoel hoe ben je geworden zoals je nu bent?” na dat gezegd te hebben leek de vraag opeens heel ongepast.. Ze kende hem nog maar een half uur en vroeg nu al zoiets. Ze voelde hoe het bloed naar haar wangen stroomde en wachten gespannen af.. Wat ook weer best vreemd was.. Ze kon dit vreemde gevoel niet goed verklaren..
Terug naar boven Go down
Ghost

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 22
Remission: Good

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living di apr 02, 2013 9:23 am

Ghost had haar even in haar ogen gekeken. 'Ghost was het toch?' vroeg ze aan hem. 'Hoe ben je aan die naam gekomen? Het is niet echt een.. een hedendaagse naam.. en je zei HET virus. Wat bedoel je daar precies mee? Ik heb gehoord dat er meerdere virussen heersen..? Waaronder een waar ik ook getuige van ben geweest...' Hij was even stil en verwerkte de vragen. 'Ja het is inderdaad Ghost, die naam heb ik gekregen van vrienden vroeger. Ik liep altijd zo stil door hun huis dat ik ze steeds liet schrikken... Vandaar de naam, maar ik heb hem aangenomen om een andere reden. Mijn oude naam is met iedereen die ik ken gestorven... Een nieuw leven... Een nieuwe naam.'Even keek hij rustig voor zich uit en het leek hem niks meer te doen. Echter deed het hem nog evenveel pijn als toen het gebeurde. 'En ik praat van HET virus, omdat er 1 virus is gemaakt, dat is gemuteerd is een aantal andere virussen die later nog zijn ingezet.' Hij keek haar even aan en opende toen zijn etenspakket en begon snel wat te eten. Nina vroeg nu naar zijn verhaal. 'mijn verhaal... jah dat van net is wel hoe ik ben geworden wie ik ben, maar mijn kleding is natuurlijk niet alledaags. Ik heb deze kleding zorgvuldig uitgekozen, omdat dit het virus goed buiten kan houden. Dit is ook een van de weinige keren dat ik mijn mondkap af heb gedaan sinds de ramp' Hij keek haar even aan in de ogen en zag nu hoe mooi blauw haar ogen waren. een glimlach kon hij voor et eerst sinds tijden niet onderdrukken. 'En waarom ik hier in alvale ben heb ik je eigenlijk al verteld... dat ik hun verhaal op papier wil zetten...' Ghost at nu even in stilte zijn eten. Toch kon hij het niet laten om haar een aantal vragen te stellen. 'En mag ik jou verhaal weten, nu jij de mijne kent.' Hij keek haar weer in haar mooie blauwe ogen. die hadden iets magisch, misschien wel een van de weinige mooie dingen nog in de wereld. Niet alleen haar ogen waren echter mooi, Nina's gezicht paste perfect bij de prachtige blauwe ogen. Hij keek hoe haar haar sierlijk over haar schouders viel. Ghost merkte dat hij iets te opvallend haar aan het bekijken was en draaide zich dus maar weer richting zijn tas die naast hem stond. Hij wist ineens niet meer wat hij moest doen. Ghost wilde naar Nina kijken, maar dit was iets wat hij niet meer durfde.
Terug naar boven Go down
Nina

avatar


Character
Geslacht: Vrouwelijk
Leeftijd: 24
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living wo apr 03, 2013 11:09 am

Ze zag dat Ghost naar haar staarde. Ze vond het aan de ene kant erg leuk en het gaf een fijn gevoel maar ze werd er vooral zenuwachtig van. Ze zag meteen weer voor zich hoe de wachters elke dag, dag in dag uit, bij haar cel kwamen om vervolgens naar haar te gaan staren met een velle zaklamp recht in haar gezicht, om weet ik veel wat voor reden. “uhm mijn verhaal.. tja waar zal ik beginnen.. Ik weet niet veel van de ramp omdat ik tijdens de ramp of de oorlog, een van de twee, mijn bewustzijn verloor. Ik geloof dat ik 12 was.. misschien jonger.. Ik werd wakker in een kamer bekleed met plastiek. Ik werd daar onderzocht door een man in een luchtdicht pak, laten we zeggen op een erge onaangename manier. Ik begon te protesteren dus stak hij een injectie spuit in mijn nek. Later werd ik wakker in een kale cel. Zonder bed of wc of raam en daar hielden ze mij, en nog veel meer meisjes, gevangen op een vreselijke manier. Dat duurde ongeveer 7 of 8 jaar totdat het me lukte om iets meer dan een maand geleden te ontsnappen… na een vreselijk vernederend en pijnlijk iets…. Ik werd vel over been, uit gehongerd en doodsbang gevonden door Xerxes Break die mij hielp aan te sterken. Hij leerde me overleven. Ik ben een paar dagen geleden bij hem vertrokken. Uhm wat er met mijn ouders en broertje is gebeurt weet ik niet. Ik heb zo het vermoeden dat ik ze nooit meer zal zien. En dat is ongeveer mijn verhaal…” ze had het hele verhaal op een hele koele en nuchtere manier verteld. Alsof het niet haar verhaal was maar van iemand anders. Misschien voelde het ook wel zo. Alsof het allemaal in een ander leven was gebeurt. Dat een andere ziel dit pijnlijke leven heeft moeten lijden, en dat die persoon bij haar van binnen al een lange tijd dood was. En toch voelde ze haar hart langzaam uit elkaar brokkelen, elke keer als ze er weer aan dacht. Ze nam een hap van haar lunch en keek een beetje ongemakkelijk voor zich uit.

Ze wist even niks meer te zeggen en hoopte dat Ghost met iets zou komen. Er viel een pijnlijke stilte. Nina keek op en keek recht in de ogen van Ghost, wat ze niet had verwacht. Uit het niets stond ze op "sorry hoor ik moet even.. weg.." ze liet haar lunch vallen en liep met snelle stappen een eindje het bos in. Ze stopte bij een oude eik, waar ze half hyperventilerend tegen aan leunde. Het werd haar allemaal net te veel. De tranen begonnen te stromen en voor ze het wist stond ze tegen de boom te schreeuwen.. " aaaaaaaaah!" met grote uithalen begon ze te snikken. na een paar minuten te hebben gehuild kalmeerde ze wat. Ze naam een paar diepe zuchte en veegde haar gezicht droog. Haar handen waren een beetje groen geworden door de boom, waardoor ze nu allemaal groen vegen over haar gezicht had. Ze keek op toen ze wat takjes hoorde kraken..
Terug naar boven Go down
Ghost

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 22
Remission: Good

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living do apr 04, 2013 10:20 am

Ghost had met medeleven en een zekere interesse geluisterd naar Nina's verhaal. Hij vond het vreselijk wat er was gebeurd met haar. Hij wilde antwoorden op haar verhaal. Hij keek op naar haar en keek plotseling in haar mooie blauwe ogen. Hij verstarde ervan, maar toen hij zich herstelde en een vraag wilde stellen stond ze ineens op en rende weg. Haar lunch viel hierbij op de grond, maar was gelukkig met de dichte kant op de grond gevallen en het kon zonder maatregelen verder opgegeten worden. Ghost staarde even naar de plek waar ze heen was gerend. Toen Ghost ineens een schreeuw hoorde liep hij, met zijn hand bij zijn bijl, richting de schreeuw. Hij trof Nina half huilend en zwaar ademend aan. Ghost liep rustig op haar af en knielde bij haar neer. Ze had groene vegen over haar gezicht van het alg dat op de boom groeide. Ghost bewoog rustig zijn hand naar haar gezicht, zodat ze niet zou schrikken. Hij veegde het groene van haar gezicht af. ' Deed ik iets verkeerds? Of heeft deze eik je aan het huilen gemaakt?' Hij grapte wat om haar even te kalmeren en hoopte dat dit geen verkeerde keuze zou zijn. Hij pakte voorzichtig haar handen, die hij nu schoonveegde van het vuil en algen dat erop zat. 'Kom, hier zitten heeft ook weinig nut... we kunnen beter op die open plek zitten, dat zit naar mijn idee beter dan zo'n oude eik die groen afgeeft.' Ghost stond op en reikte zijn hand naar haar uit, om haar omhoog te helpen. 'Of blijf je graag een oude boom knuffelen, die je zojuist aan het huilen heeft gemaakt?'
Terug naar boven Go down
Nina

avatar


Character
Geslacht: Vrouwelijk
Leeftijd: 24
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living di apr 09, 2013 6:04 am

Ghost knielde naast haar neer. Ze snuifde even en glimlachte even naar hem. “sorry..” hij keek haar aan en opeens bracht hij zijn hand naar haar gezicht. Ze schrok in eerste instantie een beetje maar hij begon rustig haar gezicht te aaien. Toen zag ze dat er groen op zijn vingers zat en veegde met haar eigen hand op haar gezicht waar ook meteen groen opzat. “oh hehe jeetje ..” en maakte haar gezicht schoon met een zakdoek, die ze uit haar zak viste. “deed ik iets verkeerd? Of heeft die eik je aan het huilen gemaakt?” hij keek haar glimlachend aan. “hehe nee.. nee je hebt niks verkeerds gedaan *snif*” Hij pakte haar handen en veegde deze ook schoon. Ze kreeg vlinders in haar buik wanneer hij haar aanraakte. Ze keek hem verlegen aan. “kom, hier zitten heeft ook weinig nut…we kunnen beter op die open plek zitten, dat zit naar mijn idee beter dan zo’n oude eik die groen afgeeft.” Zei hij terwijl hij opstond en zijn hand naar haar uitstak. “of blijf je graag een oude boom knuffelen, die je zojuist aan het huilen heeft gemaakt?” ze pakte zijn hand vast en werd omhoog getrokken. “ha ha, grapjas, is goed. Dat lijkt mij ook wel beter idee” ze merkte dat ze nog steeds zijn hand vast hield en liet hem snel los. “sorry..” ze draaide zich, met rode wangen, om en liep samen met Ghost terug naar de open plek.

Ze ging zitten op haar plekje en pakte haar gevallen lunch op. Het was nog te eten dus nam ze een hap. Het bleef weer stil tussen de twee. Nina keek op naar Ghost. Hij zat te lezen dus keek ze weer naar beneden en keek vervolgens weer terug. Toen keek hij ook naar haar. Ze glimlachte even “Wat was je uh.. oude naam, als ik vragen mag?” Ze keek hem aan in zijn ogen en voelde de vlinders, van eerder, weer rond fladderen van binnen.

Na de lunch, ruimde Nina de spullen een beetje op. “wat is precies het plan? Waar gaan we naar toe en wat zoeken we precies? Dan weet ik een beetje waar ik naar uit moet kijken” vroeg ze hem met een kleine glimlach.
Terug naar boven Go down
Ghost

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 22
Remission: Good

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living di apr 09, 2013 6:49 am

Toen Nina zijn hand pakte ging er een schok door zijn maag heen. Ghost keek haar aan en trok haar omhoog tot vlak voor zich waar hij haar even verward aan bleef kijken. Plots liet ze zijn hand los en draaide zich om. Ghost zag nog dat ze rode wangen had en ze liepen samen terug naar de open plek.

Terwijl Nina haar eten oppakte en weer begon te eten, pakte Ghost zijn spullen er weer bij en begon een brief te lezen die hij nog niet had doorgenomen. Hij keek op naar Nina en vlak daarna keek zij hem aan. Met een korte glimlach voorafgaand vroeg ze naar zijn oude naam, terwijl ze hem vragend aan bleef kijken. 'hmm...' Ghost bleef even stil 'Mijn naam was Michael...' even kijkt hij haar aan en vervolgt dan 'Michael Langbaum...' Ghost bergt zijn papieren op en eet dan stil verder, niet wetend wat te zeggen.

Na de lunch, terwijl ze aan het opruimen zijn, vraagt nina "wat is precies het plan? Waar gaan we naar toe en wat zoeken we precies? Dan weet ik een beetje waar ik naar uit moet kijken" Ghost kijkt op naar haar. 'Ik zoek bewijzen en aanwijzingen voor wat er hier gebeurd is. Als er tekenen van grote branden zijn wil ik daar bewijs van, net als alle documenten die ook maar iets te maken hebben met het virus in het laboratorium en de laatste weken van dit dorp.' Ghost kijkt even richting het dorp 'Ook foto's van deze momenten wil ik zien... en natuurlijk alle bruikbare spullen die we vinden' Ghost ging verder met zijn spullen opbergen. Nadat alles was opgeruimd, keek hij Nina aan die ook klaar was. 'Zullen we teruggaan naar het dorp?' Ghost deed zijn mondkap weer op. 'Heb jij iets om je mond en neus te bedekken? het virus kan hier namelijk nog rondhangen...' Hij keek haar aan, terwijl hij zijn capuchon weer op deed.
Terug naar boven Go down
Nina

avatar


Character
Geslacht: Vrouwelijk
Leeftijd: 24
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living vr apr 12, 2013 12:10 pm

Ze pakte haar rugzak en na wat gerommel vond ze een soort wit kapje. Ze had het nog over van een van de doktoren in haar gevangenis. “voldoet dit?” zei ze glimlachend terwijl ze het kapje omhoog hield. Ze deed haar dikke haar in een staart en zette het mondkapje op. Ze ritste haar tas goed dicht. Ze trok haar schoenveters wat beter vast, propte haar broekspijpen in haar sokken, trok haar jas aan, die ze goed dicht ritste en knoopte, en nam haar rugzak op haar rug. Ze liep naar Ghost en ging met een blik in haar ogen vol goede moed naast hem staan. “kom maar op” ze keek hem even glimlachend aan en draaide gouw weer haar ogen weg toen ze merkte dat ze weer staarde. Ze fronste even van verwarring en haalde een keer diep adem. Er viel weer een ongemakkelijke stilte.“ uhum..Ik volg jouw.. dus lopen maar” zei ze met een klein glimlachje. “laten we hopen dat we iets vinden.. want ik heb nu al genoeg van dat virus..” zei ze terwijl ze achter Ghost aan liep, kijkend naar de grond.

De bodem was dicht begroeid met wortels van bomen, verschillende klimplanten en struiken. Als je niet goed keek waar je je voeten neer zetten kon je zo blijven haken of je open halen aan doorns. Maar ze kwamen er nog vrij gemakkelijk doorheen. Nina zette een stap precies onder een verborgen wortel en bleef met haar voet hangen. Ze viel bijna om maar trok nog net op tijd haar voet weg, waardoor ze alsnog naar voren hinkte. Uit evenwicht gebracht graaide ze even in paniek naar houvast en het enige wat ze kon pakken was de jas van Ghost. Ze greep hem vast en trok hem perongeluk met een flinke ruk naar beneden. “sorry oh sorry!” zei ze snel “gaat het? Ik heb je toch geen pijn gedaan?” vroeg ze verschrikt terwijl ze weer rechtop ging staan.
Terug naar boven Go down
Ghost

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 22
Remission: Good

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living za apr 13, 2013 11:35 pm

Nina liet een wit doctors kapje zien. 'Die is prima' zei Ghost tegen Nina. Ze deed het kapje op en hij keek hoe ze haar kleding nu op je juiste manier afsloot. 'Prima zo ben je heel wat veiliger.' Nina kwam nu op hem af gelopen en ging naast hem staan “kom maar op” Ze staarde elkaar even aan, tot Nina de stilte verbrak. “ uhum..Ik volg jouw.. dus lopen maar” Ghost liep dan ook de kant op van het dorpje. “laten we hopen dat we iets vinden.. want ik heb nu al genoeg van dat virus..” zei ze terwijl ze achter hem aan liep. 'Ik heb al een aantal dingen gevonden, maar nog niks dat echt hard bewijs levert.'

Ze liepen via een vervelend pad, maar Ghost scheen er geen probleem mee te hebben. Nadat ze even gelopen hadden bleef Nina's voet ergens aan haken. Ghost greep haar meteen vast, maar ze hinkte nog wat. Nina verloor alsnog haar evenwicht en greep zijn jas vast, waardoor ze beide geen evenwicht meer hadden. Ghost greep een tak van een boom vast en trok haar nu rechtop. “sorry oh sorry!” zei ze snel “gaat het? Ik heb je toch geen pijn gedaan?” vroeg ze verschrikt. 'Nee hoor het gaat prima' Zei Ghost kalm en vriendelijk. 'We zijn beide niet gevallen en we zijn bijna terug bij de weg.' Ghost hielp haar even het laatste stukje over.

Bij het dorpje aangekomen keek Ghost naar de straten. nog steeds al die lijken, maarja wie moest die tegenwoordig weghalen... Ghost keek even rond en bekeek nu de huizen. 'Weet jij hoe we kunnen aangeven welke huizen we gehad hebben? Hij liep op het huis af waar ze de laatste keer waren. 'In ieder geval waren we hier bezig.' Ghost keek even naar Nina. 'Denk je dat het je nu wel lukt? Want de vorige keer stormde je zo een kamer in, wat niet helemaal geweldig ging' Ghost grinnikte even, maar hij klonk niet alsof hij lullig wilde zijn.

Ghost liep het huis binnen, waar hij een deur probeerde te openen. 'Hmm hij zit op slot...' Ghost gaf een trap tegen de deur aan, die spontaan begon te kraken. Ghost keek rond of de muren het hielden en gaf nog een tweede trap tegen de deur. De deur vloog met een zwaai open en een trap naar boven kwam tevoorschijn. 'Kom je mee naar boven?' Hij draaide zich naar Nina en reikte zijn hand haar kant op. 'Dit is een groot huis, dus wie weet wat we boven vinden.'

Boven aangekomen liep Ghost naar een deur die volwassener leek dan de rest. Ghost opende voorzichtig de deur en sprong naar achteren vanwege een wild beest dat langs hem de trap af stormde. 'hmm er leeft hier tenminste nog iets.' Mompelde hij. Ghost stapte de kamer in. Het bleek een slaapkamer te zijn, want er stond een groot twee-persoons bed. Ghost zag meteen iets interessants staan. Hij liep op een make-up tafel af. 'Nina?' Riep hij naar haar. 'Ik heb misschien iets interessants voor jou gevonden.' Hij wachtte op haar reactie, maar keek ondertussen al goed rond in de kamer.
Terug naar boven Go down
Nina

avatar


Character
Geslacht: Vrouwelijk
Leeftijd: 24
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living zo apr 14, 2013 4:07 am

“Nee hoor, het gaat. We zijn beide niet gevallen en we zijn bijna terug bij de weg” zei hij vriendelijk. “oh gelukkig maar..” ze zei het op zo’n manier dat je niet kon opmaken of ze blij was dat ze bijna bij de weg waren of dat hij zich niet bezeerd had. Maar ze was blij om het laatste. Ze schaamde zich wel een beetje. Ze leek nu zo hulpeloos, maar dat was ze helemaal niet. Ze keek hem even glimlachend aan. Hij hielp haar verder de berg op, wat ze dan weer helemaal niet erg vond.

Ze liepen het verwoeste dorpje weer in. Nina wist nu wat ze allemaal kon verwachte maar keek nog steeds vol afschuw naar de lijken. Gelukkig had ze het maskertje op en was de geur al een stuk minder. Ze probeerde het maar te negeren. “Weet jij hoe we kunnen aangeven welke huizen we gehad hebben?” vroeg Ghost toen ze in de straat kwamen waar ze elkaar hadden ontmoet. “uhm ik zal er over nadenken..” Ze keek even twijfelend naar het huis. Wilde ze daar wel weer naar binnen? “denk je dat het je nu wel lukt? Want de vorige keer stormde je zo een kamer in, wat niet helemaal geweldig ging” vroeg hij haar grinnikend. Ze keek hem even aan. “ach wat! Ik zal vast nog meer van dat soort dingen vinden in de dit dorp!” dacht ze om zichzelf moet in te spreken. Ze ademde diep in en stapte toen het gebouw binnen.

Binnen probeerde Ghost een deur te openen. Na twee flinke trappen kreeg hij hem open en verscheen een trap die verdween in de donkere eerste verdieping. Nina keek even wantrouwend naar het donkere gat. “kom je mee naar boven?” Ghost stak zijn hand naar haar uit. “Dit is een groot huis, dus wie weet wat we daar boven vinden” voorzichtig en verlegen legde ze haar hand in de zijne. Hij was warm en groot. Het voelde fijn. Ze kreeg het er een beetje warm van. Ghost liep de trap op. Ze hielden nog steeds elkaars hand vast. Nina kon niet anders dan zich afvragen wat hij voelde. Boven was het donker maar je kon nog duidelijk alles zien. Ghost liet tot Nina’s spijt haar hand los en liep naar een van de deuren in de gang, waar zij in stonden. Ghost opende de deur en sprong meteen opzij. Een wild grommend beest rende de kamer uit. Nina drukte zich vlug opzij, tegen de muur. Het beest rende haar voorbij, de trap af, door de voordeur naar buiten. “hmm er leeft hier tenminste nog iets” mompelde Ghost. “hehe ja en ik denk dat het ons niet echt blij was met ons bezoek” grinnikte Nina en liep achter Ghost de kamer binnen. “ooh een bed! Die heb ik al lang niet meer gebruikt” ze wou er op ploffen maar bedacht zich. Wie weet wat er allemaal in of onder ligt. Ghost liep ondertussen naar een hoek van de kamer. “Nina?” ze draaide zich naar hem om. “Ik heb misschien iets interessants voor jou gevonden.” Hij deed een stap opzij en de make-up tafel kwam tevoorschijn. “oh ja.. misschien kan ik daar wel wat van gebruiken!” ze glimlachte naar hem en liep naar de tafel toe.

Ze bekeek de voorwerpen. Er stond een poederdoos, wat mascara, oogschaduw, lipstick en nog wat make-up. “Misschien kunnen we deze rode lipstick gebruiken om de deuren te markeren?” ze hielde de lipstick omhoog terwijl ze de andere voorwerpen bekeek. Ze zag een zacht roze lipstick en kon het niet laten. Ze zette vlug haar mond kapje af, boog voor de spiegel en gleed over haar lippen met de stift. Die ze vervolgens even op elkaar drukt. Ze trok even voor de grap een gek gezicht in de spiegel, naar zichzelf. Ze zette snel weer het mondkapje op. Toen pakte ze de mascara en maakte haar wimpers op. Ze keek even om naar Ghost, die ergens anders mee bezig was.

Er stond ook een mooi versierde houten doos. Ze opende hem en een kleine dansende ballerina van porselein kwam tevoorschijn en danste op de lieflijke muziek die uit de doos kwam. Op de binnenkant van het dekseltje stond een naam met sierlijke krullen ingekerfd.

Daisy..

Nina liet het doosje open staan terwijl ze de laatjes van de tafel een voor een opende. In een la vond ze allemaal verschillende sjaaltjes. Ze haalde ze er allemaal uit maar vond er niets onder. De volgende la zat vol met pikante lingerie, die ze ook snel met een rood hoofd weer dicht schoof. Het volgende laatjes zat op slot. “hey…” ze keek wat beter en zag een klein sleutel gat. “Ghost, heb jij een kleine sleutel gevonden? Een beetje roestig, als ik zo kijk naar het slot.” Ze opende weer de la met lingerie en haalde het er één voor één uit, niet lettend op hoe Ghost zou reageren. Toen alles eruit was zag ze een vreemd rond gaatje in de bodem. Ze gleed er met haar hand over heen en stak er voorzichtig een vinger in. Ze trok de bodem omhoog en een 2de bodem kwam tevoorschijn, met daarin een kleine sleutelbos. “ahaa kijk eens aan.” triomfantelijk hield ze het sleutelbosje omhoog naar Ghost. Ze bekeek de sleutels en probeerde uiteindelijk 2 van de sleutels op de gesloten la.

‘klik’ ze glimlachte en schoof de la open. In de la lag een klein fotoboekje, een dagboek en nog wat interessante papieren. “Ghost.. kom eens kijken..” zei ze glimlachend en pakte het fotoboek eruit. Ze sloeg het open en zag een foto van een prachtige blonde vrouw. Ze zat in een stoel een boek te lezen. De zon scheen door het raam over het prachtige haar. ‘Daisy mijn engel’ stond er in sierlijke letters onder geschreven. Nina realiseerde zich dat het de dode vrouw was die beneden aan de keuken plafon hing. Ze keek treurig naar de foto en knipperde de tranen weg die ze voelde opkomen. Ze schraapte haar keel en klapte vlug het foto album dicht. Ghost was bezig met de papieren uit de la. “En zit er wat interessant bij?” ze liep op hem af en bukte zich bij de laatste, nog ongeopende la. Ze schoof hem open. Er zat niet veel in. Wat watten staafjes en schijfjes, een klein schaaltje met pareltjes die Nina wat beter bekeek, en 2 pakken maand verband. Deze bekeek ze wat beter, maar gooide ze vervolgens over haar schouder. “Heb ik toch niet nodig.” Zei ze even in zich zelf en keek of er nog wat in de la te vinden was..
Terug naar boven Go down
Ghost

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 22
Remission: Good

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living zo apr 14, 2013 5:56 am

Toen Nina de make-up tafel doorkeek trok Ghost een kast open. Hij doorzocht de spullen, maar vond alleen maar nutteloze kleding. Zijn eigen outfit was speciaal en dus niet te vervangen met dat wat hier lag. Verder vond hij nog wat riemen en touw. Het touw besloot hij mee te nemen en deed dit dan ook in zijn tas. Hij gooide de kleding allemaal op het bed, maar vond erachter niks nuttigs.
De nachtkastjes waren echter nuttiger. Hierin lag een zaklamp en nog wat pijnstillers, die hij beide meenam in zijn tas.

Ghost was ondertussen weer op de gang en probeerde welke deuren er open waren. de deur recht tegenover de slaapkamer zat niet op slot en die deed hij dan ook open. Hij keek een kinderkamer in. Ghost haalde diep adem en stapte naar binnen, waar hij allemaal speelgoed zag. Er stond een grote kast, waar waarschijnlijk speelgoed in lag. er zat een hangslot om de hendels heen. 'hmm dat is een vreemd slot voor een kinderkamer...' Hij pakte zijn bijl en sloeg met de achterkant het verroeste slot kapot. een harde knal en een zachte dof klonken als gevolg. Hij opende de deur voorzichtig en zag er iets in dat hij niet had verwacht. in de normaal ogende kast stond een grote kluis. Ghost voelde of hij dicht zat. De deur ging een heel klein stukje open, waarna het ergens vastliep. Ghost probeerde het met kracht open te krijgen, wat hem uiteraard niet lukte.

Plotseling riep Nina hem. “Ghost.. kom eens kijken..” Hij besloot de kluis achter te laten en liep terug naar de andere kamer, waar hij achter Nina ging staan. 'Wat heb je gevonden?' zei hij, kijkend op het fotoboek. toen ze het opensloeg zag hij dat het oude familie foto's waren en hij pakte dan ook de andere documenten uit de la. Het waren vreemde documenten... een aantal gingen over medicijnen bestuderen, maar niet over het virus. Anderen gingen over de beginfasen van het virus. Alles wat met het virus te maken had deed hij in de aktetas. hij was wat meer te weten gekomen over hoe de beginfasen bewerkt werden, maar nog niets dat direct over het eindstadium ging. “En zit er wat interessant bij?”
Ghost keek niet eens op, maar bekeek de laatste documenten. 'Er zitten documenten bij over de beginfasen van het virus, maar niet wat ik zoek. Wat ik wel heb gevonden is een grote kluis, op een hele vreemde plek... Namelijk een kinderkamer.' Hij keek nu Nina aan. 'Wie weet wat we daar aantreffen. Zou jij me willen helpen om die open te krijgen? of gaan we eerst verder zoeken? Misschien vinden we nog wel iets interessants...'
Ghost keek Nina aan en zag dat ze wat mascara op had gedaan. Of het nou van de mascara kwam wist hij niet, maar hij keek wat dromerig naar haar mooie ogen. 'G.gaan we de volgende kamer, eh, be.bekijken?' zij hij wat stoterig. Hij durfde niet langer te blijven kijken en besloot dus maar om richting een andere kamer te lopen, terwijl hij nog even de kinderkamer in keek naar de kluis. 'Die komt zo wel.' Mompelde Ghost even, terwijl hij een andere deur probeerde.

de rest van de deuren zaten op slot en Ghost kreeg ze met kracht ook niet open. 'Nina jij had toch de sleutels? misschien werken die ook op de andere kamers.' Ghost wachtte op antwoord van Nina.
Terug naar boven Go down
Nina

avatar


Character
Geslacht: Vrouwelijk
Leeftijd: 24
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living za apr 20, 2013 5:15 am

Ze keek op van de grond toen Ghost vroeg of ze wou helpen met die kluis in de kinderkamer. “Wat jij wilt..” ze keek nog even in de la met het fotoboek en zag dat Ghost het dagboek niet had aangeraakt. Ze pakte het uit de la en keek vragend op. Een golf vlinders vloog door haar maag. Ze keek recht in de ogen van Ghost. Ze kreeg een beetje weke knieën en stond vlug op, wat niet veel hielp. Ze staarde elkaar een paar seconde aan. Het viel haar op dat Ghost ook niet weg keek en ze kon de wil om hem te kussen moeilijk onder drukken. Ghost verbrak de stilte. Stoterig vroeg hij of ze een andere kamer konden bekijken. Nina slikte en volgde zijn ogen die zich van haar afwende. Ghost liep weer naar de gang en Nina draaide zich om naar de spiegel op de make-up tafel, en keek naar zichzelf. Ze had een beetje rode wangen en keek met grote ogen van de spanning. Ze schudde even haar hoofd en concentreerde zich weer op hun plan. Ze had nog steeds het dagboek in haar hand. Ze pakte het fotoboek en stopte beide boeken in haar rugtas. Misschien hadden ze nog was nuttige informatie. Ze zag de openstaande kleding kast en de kleding op het bed liggen. Ze liep naar de kleding en keek of er iets bij zat voor haar. Ze vond een goede dikke trui, twee vrouwen shirts en een stevige spijkerbroek. Ze vond het vreselijk wat er met de vrouw was gebeurt maar was erg blij dat ze ongeveer dezelfde maat hadden.

Nina liep naar de gang toen ze Ghost tegen haar hoorde praten. “Die sleutels? Die heb ik hier.” Ze gooide ze naar Ghost die ze behendig opving en terwijl hij met de deuren aan de gang ging, liep Nina nieuwsgierig de kinderkamer in. Hij was baby zacht blauw behangt met een rand blauwe olifantjes op witte wolkjes halverwege de muur. Ze gleed met haar hand over de rand en kwam bij een bedje terecht. De dekens lagen in een grote hoop zoals ze achtergelaten waren. Zonder reden streek ze het beddengoed glad. De grond was bezaaid met speelgoed en in de hoek stond een grote gekleurde kist met nog meer speelgoed. Ze bukte zich en pakte een berg speelgoed op die ze in de kist gooide. Er lag een hoop verschillende dingen. Puzzels, plastic poppetjes en dieren, een groot compleet poppenhuis, auto’s met een houten garage, knuffels, kinderboekjes, tinnen soldaatjes, blokkendozen en zelfs een duiveltje in een doosje. Nina borg het allemaal op en keek toen triest naar de deur. De jongetje of meisje dat deze kamer zo had achtergelaten zal nooit meer door die deur lopen. Ze zat op het kinderbedje, zucht diep en legde automatisch haar handen op haar buik. Ze keek verbaast, over zichzelf, op. “waarom doe ik dat toch telkens?..” ze keek naar beneden naar haar handen, die open op haar schoot lagen. Ze legde ze weer op haar buik. Het voelde goed, veilig, warm en beschermd. Zo zat ze een paar minuten voor zich uit te staren. Ze keek op toen ze merkte dat Ghost in de deur opening naar haar stond te kijken.
Terug naar boven Go down
Ghost

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 22
Remission: Good

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living zo apr 21, 2013 11:50 am

de rest van de deuren zaten op slot en Ghost kreeg ze met kracht ook niet open. 'Nina jij had toch de sleutels? misschien werken die ook op de andere kamers.' Nina antwoordde met “Die sleutels? Die heb ik hier.” terwijl ze de sleutels al zijn kant op gooide. Ghost ving ze een beetje onhandig en was blij met zijn capuchon op, anders zou hij een rode kop hebben gehad. Snel opende hij de kamer. Ghost liep naar binnen en doorzocht een aantal laden, maar nergens zaten papieren in. Wel lag er een erg mooie ketting in een van de lades. Normaal zou een ketting hem niet veel doen, maar om een of andere reden pakte hij de ketting deze keer toch op om hem goed te bekijken. Het was een ketting met een echte diamant erin, waar een wit gouden hanger omheen was gemaakt. De witgouden ketting maakte het af. snel schoot er door Ghost's hoofd hoeveel dat ding waard zou zijn geweest. Het was een best grote diamant en een hanger met veel kleine dunne draden om de diamant heen, dus het moest een erg dure ketting zijn geweest. Ghost stopte voor het eerst sinds de ramp iets onpraktisch in zijn tas. Plots hoorde hij Nina wat geluid maken dat hem bekend voorkwam. Ze leek door plastic en houten dingen heen te rommelen. Het was geen bijzonder geluid om tijdens het zoeken te horen, maar Ghost had toch de neiging om even bij Nina te gaan kijken. Zodoende liep Ghost rustig terug richting Nina en bleef in de deuropening staan. Nina had haar handen op haar buik liggen, maar even later haalde ze ze weg van haar buik. Ze leek ergens mee te zitten, maar Ghost kon niet bepalen of hij er nou naar moest vragen. Alweer legde Nina haar handen op haar buik, terwijl ze langs Ghost naar de muur leek te staren.

Plots keek ze Ghost aan. In eerste instantie wilde Ghost uit wanhoop omdraaien en weglopen, maar zijn voeten werkten niet mee. Ghost stond voor zijn gevoel minuten lang naar haar te staren, zoekend naar iets om te zeggen. Duizenden gedachten schoten door zijn hoofd, maar hij merkte alleen haar prachtige heldere ogen op. Ghost voelde elk spiertje van zijn lichaam, ook al bewoog hij niet. Ghost liep toen rustig op haar af en ging naast haar zitten. Hij legde zijn hand om haar handen en ook al droeg hij handschoenen, door de dunne stof waren zijn warme handen nog steeds te voelen. Ghost had een week gevoel in zijn hele lichaam, wat bij zijn hand begon. Het voelde alsof hij niet meer op zou kunnen staan. Ghost draaide zijn hoofd nu van hun handen naar Nina's gezicht en keek haar weer in haar helder blauwe ogen aan. Met zijn nog vrije hand streelde Ghost Nina's haren weg van haar ogen, zodat deze nog beter te zien waren. Ghost schoof een klein stukje naar Nina toe, toen het kinderbedje met een luid gekraak doorzakte. Beide lagen ze elkaar verbaasd aan te kijken en Ghost had niet eens door wat er precies gebeurd was. even later, toen hij eindelijk besefte wat er gebeurd was, begon Ghost hard te lachen. Toen hij wat kalmeerde stond hij half lachend op en hield zijn hand Nina's kant op om haar omhoog te helpen. 'Misschien was het geen goed idee om samen op een bed te zitten, dat voor een kind gemaakt is.'
Terug naar boven Go down
Nina

avatar


Character
Geslacht: Vrouwelijk
Leeftijd: 24
Remission: Neutral

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living za apr 27, 2013 4:11 am

Ze keken elkaar aan. Nina durfde niets te zeggen of zich te bewegen of zelfs maar te knipperen. Ze werd overspoelt met gevoelens. Gevoelens die ze nooit eerder had gevoelt. Rustig kwam Ghost naar haar toe lopen, zonder hun oogcontact te breken. Hij kwam naast haar zitten en Nina keek toe hoe hij zijn warme hand op haar eigen handen legde. Ze keek op naar zijn gezicht, die ook net op keek naar de hare. Als ze in een storm zou staan met haar ogen dicht, zou ze alleen zijn gezicht zien, zijn stem horen. Hij liet de grond onder haar voeten beven. Ze was bang en van haar stuk gebracht door dit gevoel. Ze was voor het eerst verloren. En het enige dat ze zich nog af vroeg was “Is dit nu liefde? Dit verlangen? Dit angstaanjagend vreemde, dit heerlijk, zoet gevoel?” en terwijl Ghost voorzichtig het haar uit haar gezicht weg streek zonk ze weg in zijn onmogelijk heldere ogen. Ze voelde hoe het bloed door haar aderen pompte met het luide geklop van haar hard. Ze wist het zeker! Voor het eerst geen twijfel, maar ook geen rust. Ze wilde alleen maar dat hij haar zou kussen. Ghost schoof dichter naar haar toe en haar hart maakte een sprongetje. En voor ze het wist hing ze ongemakkelijk achterover met haar benen half in de lucht. Ze hield met haar ene hand de rand van het bed vast. Haar andere arm lag tegen de muur aan en ze keek verbaast naar Ghost, die er net zo ongemakkelijk bij lag als zij.

Het moment was weg. En een beetje teleurgesteld pakte ze de uitgestoken hand van Ghost aan die al overeind stond. Hij trok haar met iets te veel kracht omhoog en ze viel naar voren waardoor ze tegen Ghost aan stond. Met een hand op zijn schouder keek ze weer verbaast in het gezicht van Ghost die een centimeter van haar vandaan was…
Terug naar boven Go down
Ghost

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 22
Remission: Good

BerichtOnderwerp: Re: A desperate living ma apr 29, 2013 12:55 am

Toen Nina zijn hand pakte trok hij haar net iets te vroeg omhoog, waardoor ze voorover tegen hem aanstond. Haar hand lag tegen Ghost's schouder aan en haar gezicht was vlak voor die van hem. Ghost begon te blozen en streelde zachtjes het haar weer uit Nina's gezicht. voor het eerst in zijn leven wist hij dat een meisje echt speciaal was voor hem. Ghost kende Nina nog maar net, maar dat maakte hem niet uit. iets zeggen ging niet. hij wilde haar duizend complimenten maken, maar zijn stembanden leken bevroren. Zijn handen gingen zachtjes over haar zij, richting haar heupen en taille. hij verbrak nu pas het oogcontact. hij verbrak het oogcontact, zodat hij met een hand zijn motorkap voor zijn gezicht kon weghalen. meteen nadat hij zijn gezicht vrij had gemaakt, ging hij met zijn hand door zijn haar om het goed te doen. Ghost keek met zijn hand nog op zijn achterhoofd, Nina verlegen aan. zachtjes ging zijn hand van zijn achterhoofd naar Nina's wang, terwijl zijn andere hand over haar rug gleed. Nina's haren gleden over Ghost's handen die nu heel voorzichtig een kus op de lippen van Nina gaf. Ghost keek haar verlegen aan. zijn handen trilden van de zenuwen. het leek een eeuwigheid te duren voor Nina reageerde. Ghost was zenuwachtig over zijn actie van een paar seconden geleden, want had hij dit wel moeten doen?
Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: A desperate living

Terug naar boven Go down

A desperate living

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Perished :: Alvale-