IndexFAQHomepageKalenderGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel| .

de zombie apocalypse

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Mortal

avatar


Character
Geslacht: Mannelijk
Leeftijd: 18
Remission: Good

BerichtOnderwerp: de zombie apocalypse vr feb 22, 2013 9:28 am

Ik Had dit al een tijdje geleden geschreven en heb dag 1 vandaag afgemaakt. Ik vond het een leuk idee om mijn verhaal hier te posten. ik hoop hier positieve reacties te krijgen of juist opbouwende kritiek.

als er genoeg belangstelling is zal ik hier meer dagen posten uit dit "dagboek verhaal" Ik denk dat ik zowiezo doorga met schrijven, omdat ik het zelf met spanning schrijf. Ook al weet ik al wat ik wil opschrijven.

Dag 1: The Outbreak

Eigenlijk is dit alweer een paar dagen geleden, maar ik wil het verhaal vanaf het begin vertellen.
Ik was op school op een, naar wat het leek, doodnormale dag. Ik was rustig muziek aan het luisteren, terwijl ik mijn huiswerk zoals altijd afraffelde. Ik had nooit moeite met Biologie, dus uitleg was niet nodig. Toen ik klaar was met mijn huiswerk voor die dag keek ik naar buiten. Er was geen wolkje te zien en het beloofde een geweldige middag te worden, zo’n dag waarop je naar het strand gaat om een lekkere frisse duik te nemen. Als ik had geweten wat voor een ramp er die middag zou gebeuren, dan had ik me allang al voorbereid. Ik zal me trouwens even voorstellen… Ik ben Guldur, Ik ben 18 jaar, Ik ben een sportman ook al heb ik niet direct een atletisch lichaam. Ik ren veel dus conditie heb ik wel en kwa kracht ben ik net bovenmaats denk ik. Verder ben ik een Fanatiek messen fan. Ik denk dat dat laatste misschien wel mijn redding is geweest. Maar om verder te gaan waar ik gebleven was… Toen de biologieles voorbij was hadden we pauze en ik liep, blij dat het eindelijk pauze was, richting mijn vrienden toe. Wij stonden altijd vlak bij de deur naar buiten. Na een minuut of 10 tikte een van mijn vrienden de rest aan en wees ineens naar een bloedend persoon. Ik keek goed naar de wond en het leek wel alsof hij gebeten was… alleen er waren hier geen wilde dieren. Misschien was er een hondsdol teckeltje van een of andere oude vrouw, maar daar was de wond te groot voor… naast de jongen die gebeten was stond een ziek ogende jongen die werd vastgehouden door 2 jongens. De zieke jongen leek totaal de weg kwijt en hij beet de 2 jongens. De jongens schreeuwde van de pijn en sloegen de zieke jongen ineens… het leek wel chaos ineens want meer mensen werden woest en sloegen de jongen. Ik keek naar buiten en zag daar meer mensen rond de school lopen. Ook al ziek lijkend. Het leek mij het beste om weg te gaan van het gevecht en ik sleepte de 2 vrienden die nog om me heen stonden mee weg van de chaos, de rest was waarschijnlijk mee gaan doen in de chaos... ze waren wel types voor een relletje. Ik en de 2 vrienden zagen dat er op meerdere plekken mensen werden gebeten en we besloten snel te vluchten. Ons idee was weg van school, weg van de chaos. Toen we weg van school waren zagen we dat de chaos niet alleen bij ons op school was. Hoe hadden we het kunnen missen… de hele stad was in rep en roer en de straten waren bezaait met gewonde mensen of zieke mensen. We besloten snel naar mijn huis te gaan… daar zouden we veilig zijn… Maar niets was minder waar, bij mijn huis was het ook een chaos en binnen in mijn huis zag ik mijn ouders hun uiterste best doen om meerdere zieke mensen van zich af te houden maar ze waren al gebeten… mijn vader in zijn nek… niet meer te redden maar mijn moeder hield zich nog sterk dus ik pakte het eerste voorwerp dat ik kon pakken en sloeg uit alle macht 1 van de 2 mensen weg van haar en de 2e duwde ik keihard weg en trok mijn moeder mee richting de kelder. In de kelder, wat eveneens mijn kamer was, deed ik de deur op slot. Ik was nog nooit zo blij met een verzwaarde hardhouten deur. Mijn vrienden hielpen mijn moeder op de bank en verbonden haar hand waar ze gebeten was. Ik zelf pakte mijn messencollectie bij elkaar. Het waren een stuk of 5 zakmessen 2 vlindermessen en 4 kapmessen of survivalmessen. Maar zo hadden we in ieder geval iets ter bescherming voor het geval die gekken mijn moeder wilden aanvallen. Op dat moment wisten wij nog niet dat het niet mijn moeder was die we moesten beschermen, maar dat zij juist de dreiging vormde.

Nu we even konden rusten kon ik goed in me op nemen wie er nou eigenlijk mee waren gekomen, want ik had nooit goed gekeken door de chaos. Het waren Hayo en Mike die mee waren gekomen.
Hayo had een atletisch lichaam en was 17 jaar, en Mike had een slank lichaam en was net als mij 18


Twee uur later besloten we mijn moeder’s hand te controleren. Mijn moeder was snel achteruit gegaan en toen mijn vrienden haar hand in een nieuw verband wilden wikkelen was de hand helemaal ontstoken. Zelf begon ze er ook ziek uit te zien. Ze begon steeds meer te mompelen en voor we het wisten viel mijn moeder Mike aan. Het ging te snel om te reageren maar mijn moeder had Mike’s nek open gekrabd en had hem in zijn pols gebeten. Hayo sloeg hard in op het hoofd van mijn moeder die tot mijn schrik hard op de vloer viel. Tijd om op mijn moeder te letten had ik niet omdat Mike nu aan het doodbloeden was. We probeerde hem met zijn 2en te redden maar met 2 open gehaalde slagaders was er geen redden aan en nog voor er 5 minuten voorbij waren was Mike zijn bewustzijn verloren en doodgebloed.

Hayo en ik zaten nu machteloos in de kamer. Het zal misschien 10 uur in de avond zijn geweest maar we hadden geen honger en moe waren we niet. We waren beiden in shock van alle gebeurtenissen die dag. Heel soms spraken we wat maar veel kwam er niet uit. We zaten voor mijn gevoel uren door de kamer te staren, maar na een tijdje ben ik toch in slaap gevallen
Terug naar boven Go down

de zombie apocalypse

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Perished :: Creativiteit-